เราไม่ได้พยายามแยกความรักออกจากความรัก
เจฟ ทาร์ (Jeff Tar)
เราแค่พยายามทำให้มันมีประสิทธิภาพมากขึ้น
ท่ามกลางธุรกิจออนไลน์ที่เกิดขึ้นมากมายบนอินเตอร์เน็ต มีธุรกิจหนึ่งที่อยู่คู่กับโลกออนไลน์มานานแล้ว และยังคงอยู่ยั้งยืนยง เป็นหนึ่งในธุรกิจที่เราอาจพูดได้ว่ามีข้อมูลของผู้ใช้บริการแบบบิ๊กดาต้าอยู่มากที่สุดบนอินเตอร์เน็ต นั่นก็คือ ธุรกิจหาคู่
ธุรกิจหาคู่ในโลกตะวันตกแทบจะโตมาพร้อมกับคอมพิวเตอร์เลยก็ว่าได้ ในปี ค.ศ. 1959 นักศึกษาของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดได้ทำโครงการการจับคู่เดทขึ้น ซึ่งเป็นช่วงเดียวกับที่ไอบีเอ็มออกเครื่องคอมพิวเตอร์ IBM650 ซึ่งมีขนาดใหญ่พอๆ กับขนาดเครื่องถ่ายเอกสารในปัจจุบัน ต่อมาในปี ค.ศ. 1965 เจฟ ทาร์ (ผู้กล่าวประโยคข้างต้นของบทความนี้) ก็เป็นคนแรกที่ริเริ่มทำธุรกิจหาคู่โดยใช้คอมพิวเตอร์มาช่วยประมวลผลหาคนที่มีลักษณะนิสัยใกล้เคียงกัน บริษัทของเขามีชื่อว่า Operation Match (โอเปอเรชั่น แมตช์) ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1960
ตั้งแต่นั้นมา ไม่ว่ามันจะดีหรือแย่ ได้รับเสียงค่อนแคะ หรือเปลี่ยนหน้าตาผู้ให้บริการไปกี่เจ้า แต่ธุรกิจนี้ก็ยังคงอยู่และพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ คนส่วนมากที่ยังไม่เคยใช้บริการหาคู่ออนไลน์อย่างจริงจัง มักมีความคิดเห็นต่อธุรกิจหาคู่ออนไลน์ในเชิงลบ เช่น คิดว่าธุรกิจหาคู่ออนไลน์จะเข้ามาทำลายความสัมพันธ์ของคนเรา การจับคู่กันบนโลกดิจิทัลไม่สามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ยั่งยืนได้ รักแรกพบจะไม่เกิดขึ้น ความโรแมนติกกำลังล่มสลาย ฯลฯ อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นเพียงแค่ความคิดเห็นเท่านั้น เราจึงจะพาคุณไปค้นหาความจริงจาก “ข้อมูล” เพราะข้อมูลโกหกเราไม่ได้
มีงานวิจัยของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดชิ้นหนึ่งซึ่งศึกษาเกี่ยวกับคู่รักที่รู้จักกันทางเว็บหาคู่ออนไลน์ ผลการวิจัยพบว่าคู่รักที่รู้จักกันผ่านบริการหาคู่ออนไลน์มีแนวโน้มที่จะครองรักกันได้ยืดยาวกว่าคู่ที่เจอกันในโลกออฟไลน์ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะข้อมูลของเราที่อยู่ในโลกออนไลน์มีมากกว่าโลกออฟไลน์ ข้อมูลที่ลอยละล่องในโลกดิจิทัลเหล่านั้นเองที่ช่วยให้แม่สื่อยุคใหม่เลือกคู่ได้ถูกฝาถูกตัว และดีกว่าพระพรหมเสียอีก
ปัจจัยสำคัญอยู่ที่ Big Data (บิ๊กดาต้า) วิธีการทำงานของเว็บไซต์ออนไลน์เหล่านี้ก็ไม่แตกต่างจากการทำงานของอัลกอริธึมที่ Facebook หรือ Google ใช้งานอยู่ นั่นคือยิ่งคุณเปิดเผยตัวเองมากเท่าไรก็ยิ่งมีโอกาสในการเจอคู่ที่เหมาะสมมากขึ้น ข้อมูลของผู้ใช้งานที่มีจำนวนมากทำให้บริษัทหาคู่ฯ สามารถสร้างอัลกอริธึมซึ่งช่วยในการจับคู่คนที่มีความชอบคล้ายกัน โดยอ้างอิงจากวิถีชีวิตของแต่ละคน เช่น ชอบอาหารสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนเหมือนกัน สนใจการวิ่งมาราธอน ชอบชีวิตชนบท รวมไปถึงระยะทางระหว่างที่พักกับที่ทำงาน ฯลฯ ข้อมูลเหล่านี้ทำให้เหล่าคนโสดสามารถเจอคู่ที่ลงตัวกับพวกเขาได้ในระดับหนึ่งและใช้เป็นข้อมูลในการตัดสินใจก่อนที่จะลงเอยกันจริงๆ
Facebook ซึ่งมีผู้ใช้งานเกือบสามพันล้านคนทั่วโลกก็มองเห็นโอกาสจากเรื่องนี้เช่นกัน จึงได้สร้างฟีเจอร์หาคู่ชื่อ Facebook Dating (เฟซบุ๊ก เดทติ้ง) ขึ้นมา ฟีเจอร์นี้เปิดให้เริ่มใช้งานไปเมื่อปลายปี ค.ศ. 2018 เนื่องจาก Facebook มีผู้ใช้งานที่เป็นคนโสดอยู่มากถึง 200 ล้านคน Facebook จึงมีคลังข้อมูลส่วนตัวของเหล่าคนโสดอยู่เป็นจำนวนมหาศาล เช่น ข้อมูลสถานที่ที่ผู้ใช้ Facebook เช็คอิน รูปอาหารที่โพสต์ หรือสินค้าที่ซื้อ ฯลฯ ข้อมูลเหล่านี้ทำให้ Facebook สามารถช่วยคนโสดตามหาคนโสดอีกคนที่น่าจะเหมาะกับเขาได้ ด้วยเหตุนี้ จึงมีความเป็นไปได้สูงมากที่ความแม่นยำในการหาคู่ของ Facebook Dating จะพัฒนาจนแซงหน้าเว็บไซต์และแอปพลิเคชันหาคู่ได้ในอนาคตอันใกล้
นักวิจัยยังพบด้วยว่าการหาคู่ทางออนไลน์ในปัจจุบันมักให้ผลลัพธ์ที่น่าพอใจ คู่แต่งงานส่วนใหญ่ที่ได้ลองใช้บริการหาคู่ (ทั้งแบบออนไลน์และออฟไลน์) รู้สึกพึงพอใจกับคู่ของตนที่เลือกผ่านทางออนไลน์มากกว่า แต่ก็มีสิ่งที่พวกเขากังวลอยู่บ้างเพราะ 80% ของข้อมูลที่เผยแพร่กันในอินเตอร์เน็ต มักไม่ใช่ข้อมูลที่เป็นความจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ คนส่วนใหญ่มักจะโกงอายุ ส่วนสูง น้ำหนัก และในบางครั้งก็อาจโกง “หน้าตา” ด้วยโดยอาศัยความช่วยเหลือจากสมาร์ทโฟน
การได้เปิดใจรักใครสักคนเป็นเรื่องมหัศจรรย์ การเปิดใจให้กับเทคโนโลยีที่นำ “ข้อมูล” มาเชื่อมความรักของคนเราได้ จึงเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์และน่าสนใจอยู่ไม่น้อยเลยเช่นกัน
อ้างอิงจาก
http://archive.pov.org/xoxosms/infographic-technology-dating/
https://www.eharmony.com/history-of-online-dating
เราจะเห็นได้ว่าข้อมูล Big Data นั้นมีอิทธิพลต่อการดำรงชีวิตในยุคปัจจุบัน และการทำธุรกิจอย่างมาก หากท่านสนใจหรือมีความต้องการใช้ระบบ เก็บข้อมูล big data ทางทีมงานของ ScanMe SeeScore ยินดีให้คำปรึกษาค่ะ
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมโทร 099-564-5947, 096-142-9547
